De sector van verzekering en voorzorg in Frankrijk ondergaat een periode van diepe herconfiguraties. Tussen regelgeving die de rechten van verzekerden direct wijzigt, concentratiebewegingen tussen aanvullende organisaties en de opkomst van nieuwe beperkingen gerelateerd aan kunstmatige intelligentie, verdienen verschillende dossiers bijzondere aandacht aan het einde van het jaar 2026.
Ziekteverlof en voorzorg: wat verandert de verlaging van de duur van de uitkering
De verlaging van de duur van de uitkering voor ziekteverlof gerelateerd aan niet-exonererende langdurige aandoeningen wijzigt de balans tussen verplichte dekking en aanvullende voorzorg. De exonererende langdurige aandoeningen behouden daarentegen het plafond van drie jaar.
De inkomensondersteuning berust nu meer op de voorzorgscontracten, of ze nu collectief of individueel zijn. Voor werknemers die gedekt zijn door een sectorovereenkomst kan de aanvullende dekking een deel van het verlies compenseren. Voor zelfstandigen of degenen wiens voorzorgscontract beperkt is, neemt de potentiële eigen bijdrage toe.
De ervaringen op de werkvloer verschillen op dit punt: sommige aanvullende organisaties hebben hun dekking voor arbeidsongeschiktheid al aangepast, terwijl anderen wachten om de werkelijke impact op de schadefrequentie te meten voordat ze hun tarieven wijzigen. Het is nog te vroeg om te beoordelen hoeveel verzekerden na het eerste jaar van ziekteverlof zonder voldoende dekking zullen komen te zitten.
Voor degenen die de evolutie van het regelgevend kader en de concrete gevolgen voor de contracten volgen, bezoek de site Equivok voor regelmatige updates over deze onderwerpen.
Concentratie in de aanvullende sociale bescherming: de zaak Malakoff Humanis-KERIALIS
De ACPR heeft de fusie tussen Malakoff Humanis en KERIALIS goedgekeurd. De daadwerkelijke toetreding van KERIALIS tot de gezamenlijke structuren is gepland voor 1 november 2026. Deze operatie is geen op zichzelf staand geval: het maakt deel uit van een fundamentele beweging die geleidelijk het aantal spelers in het landschap van de aanvullende sociale bescherming in Frankrijk vermindert.
Dit soort fusies roept concrete vragen op voor de verzekerden en de aangesloten bedrijven:
- Worden de bestaande garanties na de integratie identiek behouden, of ondergaan ze een harmonisatie die de dekkingsniveaus kan wijzigen?
- Blijven de tarieven die zijn onderhandeld in het kader van specifieke sectorovereenkomsten voor KERIALIS (met name voor juridische beroepen) op korte termijn stabiel?
- Wordt de paritaire governance van elke instelling behouden of opgenomen in die van de bredere groep?
De beschikbare gegevens bieden nog geen antwoorden op al deze vragen. De komende maanden zullen onthullen of deze fusie de verzekerden ten goede komt door schaalvoordelen of dat het leidt tot een standaardisering van de aanbiedingen ten koste van de specificiteit van de dekkingen.
Kunstmatige intelligentie en naleving: een multi-regulerend kader voor verzekeraars
Het gebruik van kunstmatige intelligentie in de verzekeringssector valt niet alleen onder de Europese AI-wet. Solvabiliteit II, de richtlijn inzake de distributie van verzekeringen, de AVG en DORA reguleren ook deze praktijken. Algoritmische prijsstelling, fraudedetectie, geautomatiseerde ondertekening: elk gebruik mobiliseert meerdere teksten tegelijkertijd.
Het probleem voor Franse verzekeraars ligt in de overlapping van deze eisen. Een prijsmodel gebaseerd op machine learning moet voldoen aan de principes van non-discriminatie (verzekeringsrecht), algoritmische transparantie (AI-wet), bescherming van persoonlijke gegevens (AVG) en digitale operationele veerkracht (DORA). Geen van deze teksten is in coördinatie met de anderen ontworpen, wat grijze gebieden creëert voor de compliance-afdelingen.
De eerste reacties van marktspelers tonen aan dat grote groepen investeren in teams die zich toeleggen op de governance van AI, terwijl middelgrote mutualiteiten en voorzorgsinstituten moeite hebben om de nodige middelen te mobiliseren. Het verschil in volwassenheid tussen de spelers zou op termijn de concurrentieverhouding in de sector kunnen wijzigen.
Geschillen over opgezegde collectieve contracten: de zaak Caisse des dépôts
Met pensioen gegane werknemers van de Caisse des dépôts hebben CNP Assurances en CDC Mutuelle aangeklaagd na de opzegging, eind 2021, van een collectieve dekking voor overlijden, begrafenis en afhankelijkheid die bijna twintig jaar was afgesloten. Het geschil betreft de verplichting tot loyaliteit en de reikwijdte van artikel 7 van de Évin-wet.
Dossier illustreert een blinde vlek in het recht van collectieve voorzorg. Wanneer een groepscontract wordt opgezegd, verliezen de voormalige begunstigden mogelijk garanties waarvoor ze jarenlang hebben bijgedragen. De Évin-wet voorziet in een mechanisme voor het behoud van dekking, maar de toepassingsvoorwaarden worden verschillend geïnterpreteerd afhankelijk van de rechtsgebieden.
Als de rechtbanken een brede interpretatie van de verplichting tot loyaliteit aanhouden, moeten verzekeraars hun praktijken voor eenzijdige opzegging van langdurige collectieve contracten herzien. Een strikte interpretatie zou de contractuele vrijheid van verzekeringsorganisaties bevestigen en de positie van voormalige verzekerden verzwakken.
Medische eigen bijdragen en gezondheidskosten: een stijgende eigen bijdrage
De stijging van de medische eigen bijdragen en forfaitaire bijdragen verhoogt mechanisch de eigen bijdrage van de verzekerden voordat hun aanvullende zorgverzekering ingrijpt.
Instapmutualen dekken zelden deze eigen bijdragen. Verzekerden met minimale dekkingen zijn dus de eersten die worden getroffen. Voor de aanvullende organisaties kan deze ontwikkeling de relatieve aantrekkelijkheid van hun verschillende formules wijzigen en sommige leden naar hogere dekkingsniveaus duwen.
De sector van verzekering en voorzorg in Frankrijk nadert het einde van 2026 met transformaties die zowel de individuele rechten van verzekerden als de structurele organisatie van de marktspelers raken. De verlaging van de ziekte-uitkeringen, de concentratie van aanvullende organisaties en de verstrenging van het regelgevend kader rond AI schetsen een landschap waarin de waakzaamheid van verzekerden over de werkelijke inhoud van hun contracten nog nooit zo bepalend is geweest.
